Bądźmy pełni Ducha

Ktoś kiedyś zapytał Jezusa:

"Nauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe? A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem. To jest pierwsze i największe przykazanie. A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy." (Ewangelia wg Mateusza 22,36-40)

Oto przepis na życie w pigułce: kochać Boga i kochać ludzi. Jest to treść Biblii i treść naszego życia.

Jednak, jak pokazuje Biblia, nie da się tego osiągnąć własnymi siłami. Nie możemy kochać innych ludzi, jeśli nie kochamy Boga. Nie możemy kochać Boga, jeśli najpierw nie przyjmiemy Jego miłości. Nie potrafimy sami wytworzyć wystarczającej miłości, aby kochać innych ludzi. Nie jesteśmy zdolni kochać tak, jak pragnie tego Bóg.

Pismo Święte mówi, że Bóg jest miłością. On ma wystarczające zasoby miłości, aby kochać każdą osobę potężną, bezwarunkową miłością. I chce się z nami nią dzielić.

Kiedy przyjmujemy największy Boży dar – przebaczenie grzechów i nowe życie oparte na doskonałej ofierze Jezusa na krzyżu – otrzymujemy od Boga Ducha Świętego. To dzięki niemu zostajemy połączeni z Jego miłością i zyskujemy wystarczające zasoby, aby kochać Boga i innych ludzi:

"Miłość Boga jest rozlana w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany." (List do Rzymian 5,5)

Niesamowite jest to, że sam Stwórca wszechświata pragnie mieć z nami bliską relację, chce być obecny w naszym wnętrzu przez swojego Ducha. On nas wybrał, abyśmy byli Jego przyjaciółmi:

"Wierny jest Bóg, przez którego zostaliście powołani do społeczności jego Syna, Jezusa Chrystusa, naszego Pana." (1 List do Koryntian 1,9)

Ważne jest jednak codzienne trwanie w Jego miłości:

"Trwajcie we mnie, a ja w was. Jak latorośl nie może wydawać owocu sama z siebie, jeśli nie będzie trwała w winorośli, tak i wy, jeśli nie będziecie trwać we mnie." (Ewangelia wg Jana 15,4)

Co robić, aby być pełnym Jego Ducha każdego dnia?

Odpowiedź możemy znaleźć w poniższym fragmencie jednego z listów Apostoła Pawła:

"Zwracajcie zatem uwagę na własne postępowanie. Nie zachowujcie się jak niemądrzy. Żyjcie raczej jak ludzie mądrzy, którzy nie marnują najdrobniejszej chwili, szczególnie że przyszło nam żyć w trudnych czasach. Dlatego koniec z brakiem rozsądku. Starajcie się pojąć, co jest wolą Pana. Nie upijajcie się też winem, bo przy tym łatwo o nieprzyzwoitość, ale dbajcie o to, aby Duch mógł was stale napełniać. W związku z tym powtarzajcie sobie psalmy, sięgajcie do hymnów i natchnionych pieśni - z całego serca grajcie i śpiewajcie Panu. Dziękujcie też zawsze, za wszystko, Bogu i Ojcu w imieniu naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Bądźcie względem siebie nawzajem ulegli z szacunku dla Chrystusa." (List do Efezjan 5,15-21)

Autor porównuje działanie Ducha Świętego z winem. Takie same skojarzenia mieli ludzie w dniu Pięćdziesiątnicy, kiedy narodził się Kościół. Gdy jesteśmy pełni Ducha, Bóg daje nam śmiałość, odwagę i zabiera strach. Możemy nawet w oczach innych wyglądać jak pijani, ale jest zasadnicza różnica. Dzięki Duchowi zyskujemy niezwykłą zdolność komunikacji z innymi osobami. Duch Święty nie robi z nas dziwaków, ale daje odwagę, byśmy byli świadkami Jezusa wśród naszego otoczenia.

Bóg zaprasza nas, abyśmy każdego dnia przychodzili do Niego i pozwalali Mu wypełnić nasze braki:

"Przystąpmy więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej chwili." (List do Hebrajczyków 4,16)

Jak więc możemy przychodzić do tronu Boga i być pełnymi Jego Ducha? Tak, jak uczy tego Apostoł Paweł: rozważając i "wyśpiewując" Boże Słowo, dziękując Bogu za wszystko, poddając sie sobie nawzajem. Jeśli przyjdziemy do Boga z otwartym sercem i otwartymi ustami, On będzie nas wypełniał swoim Duchem.

Świetną ilustracją tego, jak każdego dnia przychodzić do Boga i pić z Jego Ducha, jest Psalm 100:

"Wznieś swój okrzyk na cześć PANA, cała ziemio!

Służcie PANU z radością, Przychodźcie do Niego z weselem!

Pamiętajcie, że to PAN jest Bogiem! On nas stworzył i do Niego należymy, Jesteśmy Jego ludem i owcami Jego łąk.

Wkroczcie w Jego bramy z dziękczynieniem, Wejdźcie na dziedzińce z pieśnią chwały! Sławcie Go! Błogosławcie Jego imię!

Ponieważ PAN jest dobry; Jego łaska trwa na wieki, A Jego wierność rozciąga się na pokolenia!"