Jak Bóg nas zmienia?

Zapewne wielu z nas zastanawia się nad tym, na czym właściwie polega chrześcijaństwo.

Istnieje wiele różnych koncepcji tego, co należy robić, aby podobać się Bogu. Czy zależy mu na tym, abyśmy chodzili do kościoła albo przestrzegali 10 przykazań? Jak powinno wyglądać codzienne życie osoby, która pragnie być wiernym uczniem Jezusa?

Najlepszym sposobem odpowiedzi na te pytania jest sięgnięcie do Biblii, czyli Bożego Słowa. W jednym z listów apostoła Pawła możemy przeczytać fragment o niesamowitej przemianie, którą Bóg może w nas dokonać:

"Lecz my wszyscy, którzy z odsłoniętą twarzą patrzymy na chwałę Pana, jakby w zwierciadle, zostajemy przemienieni w ten sam obraz, z chwały w chwałę, za sprawą Ducha Pana." (2 List do Koryntian 3,18)

Przemiana, o której pisze apostoł, dokonuje się „za sprawą Ducha Pana”, a nie dzięki naszym własnym staraniom. Bóg nie powołał nas do przestrzegania określonych zasad czy też wykonywania specjalnych czynności, dzięki którym moglibyśmy stać się bardziej święci. To On sam chce nas zmienić przez Swojego Ducha, którego nam dał. To ogromna różnica. Jego Duch i Jego Słowo – to dwa narzędzia, których On używa.

W ten sam sposób Bóg powołał cały świat do istnienia. Gdy wypowiedział Słowo – jego Duch rozpoczął swoje działanie i... wszystko zaistniało. Poniższy fragment pokazuje, że przemiana, która się w nas dokonuje, jest tym samym, co się stało na początku:

"Ponieważ Bóg, który rozkazał, aby z ciemności zabłysnęło światło, ten zabłysnął w naszych sercach, aby zajaśniało w nas poznanie chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa." (2 List do Koryntian 4,6)

Każda osoba, która stała się chrześcijaninem, została narodzona na nowo przez Słowo Boże i Ducha Świętego. Nasze nawrócenie jest cudem dokonanym przez Boga. Jezus powiedział o tym Nikodemowi: "Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego.” (Ewangelia wg Jana 3,5).

W chwili duchowych narodzin, przyjmujemy moc od Boga, a nasze nowe życie jest życiem Jezusa w nas – "Żyję, ale już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus." (List do Galacjan 2,20). Jesteśmy nową osobą: "Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe.” (2 List do Koryntian 5,17).

Dzięki studiowaniu Słowa Bożego poznajemy coraz lepiej, jaka jest nasza nowa tożsamość. Jesteśmy taką osobą, jaką Bóg mówi, że jesteśmy. Dzięki Bożej łasce dostaliśmy od Niego nowe życie. Otrzymaliśmy Jego moc, Jego miłość i Jego pokój. Jego Słowo nas zmienia, oczyszcza, uzdrawia, wyposaża, daje energię i otwiera nasze oczy.

Kiedy Duch i Słowo pracują razem – dzieją się cuda. Bóg zdejmuje z naszych serc zasłonę, by dać nam prawdziwe objawienie tego, kim On jest i kim my jesteśmy w Nim. O tym pisze apostoł Paweł w kontekście naszej przemiany wewnętrznej:

"I aż do dziś, gdy Mojżesz jest czytany, zasłona leży na ich sercu. Gdy jednak nawrócą się do Pana, zasłona zostanie zdjęta. Pan zaś jest tym Duchem, a gdzie jest Duch Pana, tam i wolność. Lecz my wszyscy, którzy z odsłoniętą twarzą patrzymy na chwałę Pana, jakby w zwierciadle, zostajemy przemienieni w ten sam obraz, z chwały w chwałę, za sprawą Ducha Pana." (2 List do Koryntain 3,15-18)

Ten sam proces można zaobserwować wśród wielu bohaterów biblijnych. Spotkało to między innymi proroka Balaama oraz sługę proroka Elizeusza. Bóg otworzył im oczy i zobaczyli to, co wcześniej było dla nich zakryte. Aż siedem razy w Starym Testamencie Bóg zadaje pytanie: „Co widzisz?”. Jest to niezwykle ważne pytanie, ponieważ to, co widzisz, zdeterminuje to, co zrobisz. Sługa Elizeusza zmienił swoją postawę, gdy zobaczył Bożą armię. Jego strach zniknął.

Bóg pragnie, abyśmy mieli otwarte „oczy umysłu” i zobaczyli, to kim naprawdę jesteśmy. On powołał nas, abyśmy byli blisko Niego i czerpali z Jego zasobów. Jako Boże dzieci, razem z Jezusem staliśmy się dziedzicami tego, co stworzył.

Naszym głównym zadaniem jest wiara w Jego Słowo:

"Proszę, aby Bóg naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego; Ażeby oświecił oczy waszego umysłu, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja jego powołania, czym jest bogactwo chwały jego dziedzictwa w świętych; I czym jest przemożna wielkość jego mocy wobec nas, którzy wierzymy, według działania potęgi jego siły." (List do Efezjan 1,17-19)